Donación de la feligresía de San Salvador de Neiras por parte de Alfonso IX al monasterio de Santo Estevo de Ribas de Sil
Archivo: Archivos Históricos del Estado
Subarchivo: Archivo Catedralicio de Ourense
Fecha: 16/10/1215
Parroquia: San Salvador de Neiras
Tipo de documento: Escritura de donación
Palabras clave: carta de donación, disposición real
Descripcion/sinopsis:
Alfonso IX hace donación al monasterio de San Esteban de Ribas de Sil de todo el derecho de realengo en las posesiones que tiene el monasterio en varias feligresías, entre las que está San Salvador de Neiras, con exención jurisdiccional.
Nota: Tomado de Emilio Duro Peña, "El Monasterio de San Esteban de Ribas de Sil", Deputación Provincial de Ourense, 1977. Documento 16. Archivo Catedralicio de Orense, Monacales, núm 156, original en pergamino de 240 x 285 mm., perforados del sello.
Transcripción:Versión PDF
En el nombre del Señor, amén. Lo que sucede en el presente se desvanecerá rápidamente de la memoria a menos que se registre por escrito. Pues la escritura nutre la memoria y aleja los inconvenientes del olvido. Por lo tanto, yo, A(defonsus), por la gracia de Dios, rey de León y Galicia, hago saber por este escrito a las generaciones presentes y futuras que doy y concedo al monasterio de San Esteban de Ribas del Sil todo lo que pertenece al derecho real en las heredades del propio monasterio que posee en las parroquias de San Cristóbal de Armariz, Santa María de Foramontanos, San Miguel do Campo, San Martín de Sabadell, San Martín de Moreiras, San Román de Sobradelo, Santiago de Cangas y San Salvador de Neiras. Y hago esta donación al monasterio por mi alma y la de mis padres, y defiendo firme e inquebrantablemente que ni el señor de la tierra ni mi hermano mayor heredarán las herencias mencionadas por nada, excepto por cuatro motivos únicamente y por ningún otro: robo, hurto, traición y destrucción del hogar. Y ordeno que mi hermano mayor reciba la mitad de la propiedad por estas cuatro razones, y que la otra mitad se quede en el monasterio y lo posea como quien lo posee mejor en todos sus bienes. Por lo tanto, si alguien, ya sea de mi raza o de un extraño, se atreve a ir en contra de esta escritura voluntaria mía e intenta infringir esta carta de mi donación o concesión, que reciba la ira de Dios Todopoderoso e incurra en la indignación real; y si alguien invade, que pague el doble y además mil morabetinos libres, y que junto con Judas, el traidor del Señor, pague penas perpetuas en el infierno.
Esta carta se emitió en San Esteban, el diez y seis de octubre, era de 1253. Yo, A(defonso), por la gracia de Dios, rey de la León y de las Galias, fortalezco y confirmo esta carta que mandé emitir, y la comunico con mi sello (signo del león).
(1.ª columna) Pedro IV, arzobispo de Compostela; Fernando, obispo de Anri; Rodrigo, obispo de Lugo; Suerio, obispo de Tudela; Pelagio, obispo de Mondoñedo; Pedro, canciller del señor rey; Martín, abad de Orense.
(2.ª columna) El señor Sancho Fernando, portaestandarte de León y de Asturias; el señor Rodrigo Gómez, Trastamara Medium y Monterroso; el señor Rodrigo Gansalvo Sarria y Montenegro; el señor Fernando Fernández Limia y Alba de Aliste.
Pelagio escribió a Fernando sobre el mandato del abad de Orense.
Texto original:
In nomine Domini, amen. Ea que in presenti fiunt cito a memoria elabuntur nisi in scriptis redigantur. Scriptura enim nutrit memoriam et oblivionis incommoda procul pellit. Idcirco ego A(defonsus), Dei gratia rex Legionis et Gallecie, notum facio per hoc scriptum tam presentibus quam futuris quod ego do et concedo monasterio Sancti Stephani de Ripa Silis omnia que pertinent ad ius regale in hereditatibus eiusdem monasterii, quas habet in felegresiis Sancti Christofori de Armariz, Sancte Marie de Foramontanos, Sancti Michaelis de Campo, Sancti Martini de Sabadeli, Sancti Martini de Moreiras, Sancti Romani de Sobradelo, Sancti Jacobi de Cangas et Sancti Salvatoris de Neires. Et istam donationem facio ipsi monasterio ob remedium anime mee et parentum meorum, et defendo firmiter et incauto quod nec dominus terre, nec maiorinus meus intret ad aliquid in predictas hereditates, nisi ad quatuor causas tantum et non ad aliud, videlicet, ad raussum, ad latrocinium, ad aleivosiam et ad caminum disruptum. Et mando quod maiorinus meus habeat de istis quatuor causis medietatem de avere et aliam medietatem habeat monasterium et possideat sicut illa que melius possidet in toto suo cauto. Si quis igitur tam de meo genere quam de extraneo contra hoc meum factum voluntarium venire presumpserit et hanc meam donationis sive concessionis cartam infringere attemptaverit, iram Del omnipotentis habeat et regiam indignationem incurrat, et si quis invaserit duplo componat et insuper mille morabetinos exolvat et cum Iuda Domini traditore penas luat perpetuas in inferno.
Facta carta apud Sanctum Stephanum, XVI die octobris, era MªCCªLIIIª. Ego A(defonsus) Dei gratia rex Legionis et Gallecie hanc cartam quam fieri iussi roboro et confirmo et sigillo meo communio (signo de león).
(1ª col.) Petro IIIIº existente compostellano archiepiscopo, Fernando anriense episcopo, Roderico lucense episcopo, Suerio tudense episcopo, Pelagio minduniense episcopo, Petrus Petri domini regis cancellarius, Martinus abbas Aruensis.
(2ª col) Domino Sancio Fernandi regis signifero tenente Legionem et Asturias, Domno Roderico Gomez Trastamar Medium et Montem Rosum, Domno Roderico Gansalvi Sarriam et Montem Nigrum, Domno Fernando Fernandii Limiam et Albam de Aliste.
Pelagius Fernandi de mandato abbatis Aruensis scripsit.
Coincidencias
Archivo:
Parroquia:
Tipo de documento:
Palabras clave:
Disposición real (2)

